Vliegen

KIKWIT, voormalig Belgisch Congo 1955-1960

Ik was nog geen half jaar oud toen ik al in het vliegtuig reisde. Dat was van Kikwit naar Leopoldstad in een DC-3 en dan verder naar het moederland, in een DC-6. We keerden met de onlusten in 1960 in een B-707 van Sabena voor goed terug naar België.

 

 

 

 

LICHTERVELDE, België, 1960-1965

Terug uit Belgisch Kongo en slachtoffer van de omwentelingen aldaar, woonden we enkele jaren in Lichtervelde vooraleer naar Oostkamp te verhuizen.

OOSTKAMP, 1965-1975

Ik kende een erg gelukkige jeugd maar liep school met enigszins lange tanden. In de jaren dat ik opgroeide zag ik geen vliegtuig van binnen tenzij die ene keer dat we met de klas naar Londen vlogen op schoolreis en uit mijn laatste studentenjaar herinner ik mij de onrust die er heerste in het land, over de ‘aankoop van de eeuw’. Dat ging over de F-16 die de Belgische Staat voornam aan te schaffen. De F-16 vind ik een van de knapste vliegtuigen ooit. Het is het vliegtuig dat als eerste het digitale tijdperk indook.

 

 

MERZBRÜCK, Aachen, BSD, 1976

Vooraleer in het echte leven te stappen, kon ik maar het best eerst mijn legerdienst afhaspelen, toen nog een wettelijke verplichting. Op mijn marsbevel stond 18LtAvn te lezen en pas later begreep ik dat het hier ging om het 18de escadrille van het Licht Vliegwezen met basis te Merzbrück, een vliegveldje nabij Aken in Duitsland.

 

 

 

 

MOORSELE en zoveel meer, 1979-1999

Helivliegen is onbereikbaar voor de gewone mens, tenzij je in het leger blijft of veel geld verdient. Mijn toekomstige echtgenote was al aan het werk in haar thuisstad en dus keerde ik terug naar Vlaanderen. Van haar mocht ik evenwel alhier leren vliegen en zo belandde ik te Moorsele waar je een kleine, fijne vliegschool had en waar je toen kon leren sportvliegen aan enigszins democratische prijzen.

Mijn eerste vlucht vanaf het grasvliegveldje van Moorsele was vol branie en opschepperig van aard. De baas van Aero-Nord Flying School wees mij een man aan de bar aan die beroepsvlieger was bij een of andere maatschappij. Met hem mocht ik even de lucht in met een Cessna C-150 en daarna mocht ik zeggen of vliegen nog steeds mijn ding was. De man nam mij rechttoe-rechtaan mee naar 3 000 voet, zei ondertussen dat vliegen hetgeen was wat er aan de gang was en eens helemaal daarboven; … dat vliegen zo kon zijn als je niet meer vliegt, waarbij hij zonder poespas het kleine twee-zitsvliegtuigje in draagkrachtverlies dwong en wij op de aarde neerdoken. Voor ik begreep wat er gebeurde, waren we alweer geland. Zo was mijn eerste vlucht in een Cessna C-150, het toestel waarin ik vele uren zou slijten en dat ik na verloop van tijd perfect op de landingsbaan kon neerzetten waar ik dat maar wilde.

(uit: “Onderweg in 100 Vliegtuigen door Guido Bouckaert”)

Het vliegexamen voor privaat-vliegtuigbestuurder (PPL 7269/16641) legde ik succesvol af op 29 augustus 1981 in de OO-BET, een Cessna C-152. Ik zag de examinator jaren later terug en hij vertrouwde mij toen toe dat hij over elke persoon van wie hij ooit eender welk examen had afgenomen, een fiche had zitten in zijn archieven.

In Moorsele vloog ik een tijdlang de OO-BVT, een Grumann Cheetah AA5-A waar ik immens veel plezier aan beleefde en daarna verkastte ik voor enige tijd naar Gent (en daarna naar Ursel) waar ik met even veel genoegen een tijdlang in een Socata TB 9 vloog, de OO-TAB.

 

Ik keerde naar Moorsele terug met onder de arm een veteranenvliegtuigje van doek en hout, een Jodel D11.09 waarvan de motor startte door het manueel aanzwieren van de propeller. Maar het vliegtuig was van ons en heeft ons veel plezier bezorgd (1988-1994). Toen ik in de Jodel leerde vliegen onder de vleugels van wijlen Remi Van Brussel (checkride 19-9-1988), was er in België niemand jonger dan ik die een staartwielvliegtuigje kon vliegen. Ik was toen 33 jaar. Ons vliegtuig, OO-VDM had onderdak te Moorsele en na verloop van tijd waren torquesleutel, leaktest of bindtang geen loze begrippen meer.

 

Tussen 1994 en 1998 vloog ik dan het vliegtuig dat vader Frans had gebouwd. In “Onderweg in 100 Vliegtuigen”, klinkt het zo. Wat zou vader Frans in de eerste helft van de jaren negentig van de vorige eeuw een gigantisch exploot volbrengen. Hij zou eigenhandig een vliegtuig bouwen en niet zomaar het eerste het beste. Neen, de Cherry BX2 was een bijzonder complex vliegtuig om te bouwen en het werk bezorgde vader vele kopbrekens. Zo zei hij: “Bij nacht lag ik na te denken, overdag bouwde ik verder”. Dat heeft hij zo zesduizend uren volgehouden. Wie de kist in aanbouw niet heeft gezien, heeft niet het minste idee van wat vader hier bovenaards, en dat is letterlijk te nemen, heeft gepresteerd.

 

Maar de pret was uit op 19-7-1998 toen onze zelfbouwkist weigerde de wielen bij de landing uit te klappen. De noodlanding die hierop volgde was er een voor in de leerboeken, zo goed voerde ik die buikschuiver van mij uit. Maar de schrik zat er goed in en leidde tot de grootste uitschuiver uit mijn leven: ik keerde mij af van het vliegen en wijdde mij voortaan aan het schrijven van vele verhalen hierover. Maar met vrienden gaat het zo: ze pikken je op en nemen je mee. Zo heb ik het genoegen om met ze her en der mee te mogen vliegen in hun Cessna’s, Robins, Bonanza’s – klinkende namen in de luchtvaartwereld. Tof dat vrienden mij in hun wereldje dulden. Ik ben ze heel dankbaar.

 

Het was tijd om veelvuldig te reizen. Daarmee stond de teller in 2014 op 49 landen bezocht met in 2002: China, 2003: Japan, 2006: een trip rond de wereld (met boek), 2007: Laos/Myanmar, 2009: Rio de Janeiro en nog zoveel meer hoogtepunten. En daarna moest de reislust even op een laag pitje. Intussen vloog ik vele vliegtuigen zodat ik op 13.6.2011 de honderd vol maakte (met boek). Ik kwam veelvuldig op Kortrijk-Wevelgem, vloog er met Jan en Hugo en integreerde me in het vliegveld gebeuren. Het was bijzonder fijn om  sterk bij de organisatie betrokken te zijn van de eerste Opendeurdagen van Vliegveld Kortrijk in 2013.

 

KORTRIJK-WEVELGEM, ZOMER 2015/ZOMER 2018 – en zoveel meer

2015 is het jaar waarin ik ZESTIG ben. Time is a jetplane it moves so fast. Het feestjaar trok zich meteen op gang met een 14-daags bezoek aan IJsland en Eyjafjallajökull (E15) met ook een vlucht in een DH-6 TwinOtter naar het eiland Grimsey dat pal op de noordpoolcirkel ligt.

 

 

 

 

 

 

P1100811

Later in het voorjaar verzorgde ik de voorstelling van de Pipistrel Panthera te Kortrijk, met verschijning op nationale televisie in het VRT-nieuws van 19-uur! We vlogen in een dik kwartier vanaf Findel helemaal rond Luxemburg en de dag erop van Findel naar Kortrijk in de mooie tijd van 48′.

 

 

 

 

IMG_1741 kopie

In de mooie zomer van 2015 vlogen we naar Mönchengladbach waar ik in de Questair Kodiak vloog, een parel van een vliegtuig. En groot. Het beest is zo ’n beetje de tegenganger van de Cessna Caravan en doet dienst in afgelegen gebieden waar geen mens over land doorheen komt.

 

 

Zo overkwam mij op 12/9/2015 de klapper van mijn leven: ik vloog mee in de TF/P-51 Mustang. A glorious moment in a gorgeous icoon. Er was open deur op Brasschaat en wij mochten daar met de Mustang de show gaan stelen.

 

 

 

 

Ik zou nog twee keer meevliegen in de Mustang waarbij wij boven mijn huis recht omhoog vlogen en onder ons, mijn thuis op foto vereeuwigde en die keer daarna dat we onderweg van Antwerpen naar Kortrijk wat elementaire acro vlogen inbegrepen enige keren een victory roll, de figuur die ik zo graag ervaar bij het macrovliegen. Hemels.

 

 

 

“Of ik voor de maandag erop een air to air kon organiseren?” Ja, het kon en zo vloog ik op 12/9/15 in de Blackwing uit Zweden vanaf Wevelgem in het splinternieuw vliegtuig. Ik herinner mij dat het vliegtuig fenomenaal snel de startbaan verliet en een droom bleek om te besturen. Later ben ik nog ’s naar Zweden gereisd vanuit Kopenhagen met de trein onder The Bridge (ja, die!) tot even voorbij Malmö om zo’n vliegtuig te zien gebouwd worden. Ook later vernam ik dat de testpiloot die de Blackwing die morgen had getest, en er zeer over was te spreken, een testvlieger was voor de Noorse Luchtmacht van de F-35. Waw. (zie ook het jubelboek ‘100 jaar vliegen in Kortrijk-Wevelgem’ p. 193.

 

Misschien is dit vliegtuig M108, gefabriceerd en te koop bij Lambert Engineering te Wevelgem, veruit de beste mix tussen kost en (veel) waar voor je geld. Het vliegt ook prettig en er kunnen een/twee fiets(en) mee. Dan ben je van een (dure) taxi afhankelijk als je op een vliegveld belandt. En … de kist kan uitgerust worden voor voor het blindvliegen.

 

 

 

 

Een mooie dag te Teuge, NL. In 2000 beleefde ik daar al een mooie dag in de Stelio Frati F22 Pinguino maar ook voor deze fabuleuze Piper M600 met alle mogelijke toeters en bellen, bracht ik graag enkele uren in Holland door. Er is géén turboprop reistoestel dat deze M600 evenaart. Je kan het slechts in superlatieven over deze nieuwe Meridian hebben.

 

 

 

Een hele mooie dag beleefde ik in november 2017 toen we in een Beech 18S van John Wayne Airport, Santa Ana, Cal naar Avalon vlogen, zo heet het vliegveld op Catalina Island. Het eiland ligt even buiten Los Angeles en is al één eeuw lang het uitstapje dat de inwoners van LA graag maken. De ferryboot vaart gedurig op en af maar er is geen reguliere vliegverbinding. Maar kan je het mooier hebben dan er in dit juweeltje heen te vliegen

de

 

Op een en dezelfde dag op en af naar Genève, heen in de SNBA A320 Magritte en terug in de SNBA A-320 Trident . Ik wil graag nog ’s mee in de  SNBA Tintin maar de vliegtuigen  Tomorrowland noch SNBA Smurfen, spreken mij niet bijster aan.

 

 

 

 

 

 

In Belgisch Congo zijn deze Harvards ooit ’s op bezoek geweest op het vliegveld van Kikwit waar wij woonden. Zo’n 60 jaar later zal ik meevliegen in deze machine. Ruim en robuust met een lekker gevoel bij het vliegen. Een locomotief op vleugels

 

 

 

 

Een ervaring die niet te beschrijven valt: meevliegen in een straaljager. De Albatros L-39, een product van het vroegere oostblok, is dan maar een lesvliegtuig voor jachtpiloten, het doet wel wat met je éénmaal daar hoog in de lucht. Het feest mocht uren duren. De terugkeer naar de aarde is heftig, heel wat heftiger dan de versnelling die optreedt bij het opstijgen. Het lesje goed onthouden over het gebruik in nood van de schietstoel.

 

 

Al in 2007 schreef ik over de Millennium Master. Het succes moest dan nog komen. Een vlucht met de testpiloot bood zich aan maar ik liet mij de kans ontglippen. Een vlucht in de Blackshape Prime kwam er alsnog en dat vanaf het vliegveldje waar ik ooit leerde vliegen. Is de M600 Meridiaan het reisvliegtuig par excellence dan is dit de spitfire voor de vrijetijdsvlieger.

 

 

Van dit vliegtuigje zijn er op heden slechts vijf gebouwd maar het succes stijgt. Ik mocht in vlucht ondervinden hoe lekker het is om in een open cockpit te vliegen.

 

 

 

 

BEELD

Hier zijn enkele video’s te zien die het vliegersleven van GB illustreren. Enjoy.

 

Scat VII – Guido 9-10-2016

 

Interview Guido Bouckaert_EN