Reizen

Nog maar vijf maanden oud was ik, toen ik voor het eerst op reis mocht met het vliegtuig. Het was meteen een hele verre reis: Kongo-België. Vader en moeder waren kolonialen in het toenmalige Zaïre en kwamen voor de zomermaanden naar het vaderland terug.

TRAVEL_1

Reizen lag daarna (1960-1990) helemaal stil, dat is maar weer aangetrokken eenmaal ik op eigen benen stond en ging werken en eigenlijk klopt dat niet helemaal. Als jongeling lifte ik geregeld door Europa. Ik herinner mij tot in Friesland te zijn geweest, Schiermonnikoog en tot helemaal in het zuiden van Duitsland: Konstanz..

Als ik op de webstek hiervoor de plaatsen invul waar ik ooit ben geweest (1990-2010), dat zijn 45 landen, dan heb ik nog maar 3% van de gehele wereld gezien. Ik heb zoveel gereisd en toch … Als ik dat afmeet aan Yann Arthus-Bertrand bezocht voor zijn grootse foto’s, …

Digital Camera

Intussen ben ik negen maal in de VS geweest. Het Midden-Oosten bezocht. In Zuid-Amerika gedwaald. Ziek geworden van heimwee naar het Verre Oosten. Voet aan land gezet in Australië en Nieuw Zeeland. Polynesië ondergezweet. Europa doorkruist. Een heel zeldzame keer sliep ik onder de zeespiegel: Dead Valley in de VS (-86 m) en heel vaak was ik vele honderden voet hoog boven de wereld in een of ander vliegtuig: +10 km. Eén continent bereisde ik niet, Afrika, maar ja, ik ben er wel geboren en ik vrees dat, als ik naar het donkere continent reis, ik er mijn roots terug vind en niet meer wil terugkeren naar Belgenland. Dat gevoel had ik al toen ik in 2006 en 2008 uitvoerig in Azië reisde en er eigenlijk niet weg wilde.

TRAVEL_3

Ook heb ik de onhebbelijke gewoonte om graag terug te keren naar plaatsen waar ik eerder ben geweest. Dan neem ik er meestal mijn echtgenote naar toe. De toevallige toerist heeft het allemaal wel gezien, die ene keer toen ie er was voor de duur van een paar uur. Busje uit, groepsfoto met bezienswaardigheid, busje weer in.

Ik toonde mijn vrouw met trots de mooiste plekjes in Zuid-West Amerika: Mono Lake, Bryce Canyon, Scenic Byway 12 of in Cambodia waar ik in 2006 Angkor Vat bezocht en opnieuw in 2008 met mijn echtgenote. Maar evengoed dichterbij waar ik in augustus 2004 Praag bezocht en er mijn echtgenote mee naartoe nam het jaar daarop in februari 2005 waar we samen mijn 50ste verjaardag vierden.

Hannes Arch

Wat is het mooiste dat ik ooit zag? Zo luidt de vraag die mij geregeld wordt gesteld. Wat moet ik daar op antwoorden. Ik zag ferme dames in Zweden, maar de mooiste meisjes wonen in Polynesië. Het mooiste gebouw is ongetwijfeld de Taj Mahal in Agra, India en niet vanwege het intreurige liefdesverhaal die met deze schitterende plek is verweven maar ook en vooral omwille van de fabuleuze architectuur onder leiding van de Perzische bouwkundige Isa Khan. Maar ook het Parlement in Boedapest is wondermooi. En het Operagebouw in Sydney. En een stad als New York dat kolkt van leven maar evengoed is Hanoi in Vietnam de meest levendige stad waar het bruist tot ver op straat. Het imposante canyonland in de VS of de tempels van Bagan in Birma, o zo schoon. Met stip is onze reis doorheen Myanmar bijgebleven, maar ook een rondreis door het Midden-Oosten met verblijf in de oudste stad ter wereld: Damascus of het bezoek aan het onvolprezen Palmyra in Syrië of aan het wondermooie Petra in Jordanië waar de Nabateëers hun stad uit het veelgekleurde rotsgesteente houwden.

TRAVEL_5

Reizen gaat evenwel niet om schoonheid. Reizen is niet het najagen van wat in de reisgidsen staat of door elkeen wordt aangeraden. Zelf reis ik nooit met een boek in de hand. Ik betaal altijd met plezier een plaatselijke gids. Als hij het niet weet, … dan weet ik het ook niet.

Reizen gaat om een gevoel van welbehagen. Waar het om gaat is, ben ik hier graag? Is het hier aangenaam? Is de sfeer bijzonder? Gebeurt hier alles en niks tegelijk? Voel ik me hier thuis? Is dat op een terrasje in Thira, Santorini of in een badhuis in Aleppo, Syrië of op het strand van Copacabana in Rio de Janeiro, Brazilië of in de ligstoel thuis met een boek op schoot in slaap gevallen, het maakt niet uit. Hoewel; ooit hebben mijn vrouw en ik overnacht in de paradores gelegen binnenin het Alhambra, Granada, Spanje, on-ver-gete-lijk. En dat restaurant in Bangkok, het Sirocco, volgens American Express één van de drie beste ter wereld with a view, was dat klàsse zeg, en de olifantentred omhoog naar Amber Fort in Jaipur, India; zo breed als op de rug van deze mastodont hebben we het nooit gehad.

TRAVEL_6

Maar nu ligt het reizen stil. Ik ben al in jaren niet meer de deur uit geweest. Ben ik ziek?  Vermoeid?  Verwend ? Dat laatste zeker en nu alleszins met al die korte vluchtjes mee met vrienden-piloten naar Engeland, Duitsland of Frankrijk. Maar met een reispas vol, thuis komen is en blijft het meest aangename. Wat er op je wacht maar vooral wie er op je wacht.

TRAVEL_7

 

Maar de microbe blijft. Zo bezocht ik IJsland in 2015, het jaar waarin ik zestig werd. Met kleine vliegtuigen vloog ik naar alle uithoeken van de rechterhelft van het eiland. Zelfs tot boven de poolcirkel. Het was er ijzig koud, zeker toen ik in mijn blote flikker in zo’n warme plas in het sneeuwlandschap stapte. Ik genoot er van een zonsverduistering en het noorderlicht en ik ben nog nooit zo vaak op mijn achterste gevallen als in die twee weken. Het is een enorm fascinerend land maar er vertoeven is een aanslag op je financiën. Kom ik er ooit nog ’s weer? Ik hoop het.

IMG_0299