DE ZOMER VAN 2015 (2)

Posted on sep 21, 2015

SEPT 15bis

O’heerlijke maand September 2015 die mij vier weken vliegen bracht om nooit te vergeten. Niet dat het vliegweer deze maand altijd zomers was maar de hemel was toch geheel van ons. Het begon met een vlucht dat nooit kan worden overtroffen; in de P-51 Mustang. PH-VDS is een TF-51D-25-NA en een zeldzame overlever van WOII. SCAT I-VII werd gevlogen door USAF-ace Robin Olds, 479th Fighter Group- 434th Fighter Squadron. De kist vliegt nog steeds met hetzelfde schema als zeventig jaar geleden maar staat nu op Antwerpen/Deurne en is beschikbaar voor wie een extreem natte droom wil verwezenlijken en lid wordt van de vzw die de kist beheert. (info: 02 239 6000)

Voor deze once-in-a-lifetime vlucht had ik aan piloot Fréderic Vormezeele drie wensen bekend gemaakt: ik wil een victory roll, ik wil een (very) low pass overheen Brasschaat/EBBT en ik wil de kist even in handen hebben. Tjonge, jonge! Na driemaal een victory roll te hebben gedraaid lagen mijn hersenen ietwat overhoop en na driemaal na-een neerduiken op de aarde voor een schare toeschouwers op Brasschaat, wist ik het wel zeker: wat een onvoorstelbaar, vinnig, gevleugeld raspaardje is me dat. Ik hoorde later die maand een NATO-piloot op bezoek in Wevelgem, ook Mustang-vlieger, zeggen dat er nooit een beter vliegtuig is gebouwd dan de P-51. Ik mag en kan dat nu duizend maal duizend keer beamen, zeker na het heft in eigen handen te hebben gehad. Ik kon daarbij niets dan het liedje neuriën van heaven, I’am in heaven, …

Drie dagen later was die NATO-vlieger op Wevelgem voor een blitzbezoek. Hij kwam uit het Noorden, zag-en-overwon de BlackWing uit Zweden, vertrok dan razendsnel naar Rijsel, verdween daar met de TGV naar England om door te vliegen naar een niet te onthullen bestemming. Eskil A. is een testpiloot uit de USN Test Pilot School en betrokken bij het F-35 program. Hij nam de SE-VUE onder handen en verklaarde de kist na de testvlucht als zijnde onberispelijk. Deze BlackWing is een 2-zits VLA uit Zweden met een Belgische mede-eigenaar en met top-avionica geleverd en geplaatst door Lambert Engineering uit Kortrijk. Ik vloog naderhand mee in de kist en weet je wat, wederom is er een VLA zijn tijd jaren vooruit. Ik had het twee jaar geleden over de One van de Tjech Iztok Šalamon als hét van hét. Ik neig ernaar om voortaan deze titel aan het vliegtuig van BlackWing AB uit Zweden toe te kennen. Oververdiend. (www.blackwing.aero)

De dag erop werden we verwacht op Biggin Hill in de UK maar het weer gooide roet in onze plannen. De Belg David Fabry opende er een centrum voor DAHER-vliegtuigen TBM en is daar succesvol mee bezig. Er heerste CAVOK  alom maar de harde wind beloofde een heen-en-weer-gegooi in de lucht. The pleasure of VFR-days. (www.FLYINGsmart.aero)

Nog twee dagen later stond op Lille/Lesquin een EMB190 van HOP ! te wachten om een groep leden van FAS/Kortrijk naar Toulouse/Blagnac  te vliegen. Wat ‘n gigantische bedoening is me dat in deze grote stad in het zuiden van Frankrijk. De Beluga vloog er af en aan, de gidsen waren deskundig en geestig, de hallen gevuld met gigantische vliegtuigen. Voor het eerst vergaten de Fransen op hun rondleiding hun bijzonder chauvinistische aard, wellicht omdat ze intussen numero uno zijn in de wereld van vliegtuigbouwers.

En het weekend erop was het op zondag wederom bijzonder mooi vliegweer. Na de middag klommen we in de OO-FWA en hadden we voor onderweg naar Rochester in Kent, in de UK, het mooiste weer gereserveerd. Rochester is een groot grasvliegveld met zeer aangename verkeersleiding. Een taxi stond quasi klaar om ons naar het stadje te brengen waar een kasteel, een kathedraal en scones met thee of koffie ons wachtte. Oh! England, my Lionheart, I don’t want to go (home).

Zo laat September 2015 de mooiste herinneringen na. Een beetje van het goede teveel ? Helemaal niet. Maar nu toch even rust inlassen. Alhoewel. Hoor ik daar iemand iets zeggen over de Beech Staggerwing ?