HULP IS ONDERWEG

Posted on okt 3, 2014

DSCN4794

 

HULP IS ONDERWEG

Militairen die dezer dagen worden uitgezonden naar conflictgebieden zijn er zich zeer van bewust dat ze high value assets zijn geworden. Zeker nu de Conventie van Genève in vele brandhaarden in de wereld, niet veel meer voor stelt. Meer dan ooit is het belangrijk dat militairen uit een netelige situatie worden gehaald, als die zich voor doet. Wij denken dan meteen aan een redding type SAR maar het kan ook via humvee of truck of inderdaad via de lucht. Het is het materiaal dat voorhanden is, dat bepaalt hoe een militair uit een penibele situatie wordt gehaald.

Militairen die worden ingezet, zijn vertrouwd gemaakt met SERE (Survival, Evasion, Resistance and Escape), militair jargon voor het zich handhaven tussen de vijand en dat voor de duur van maximum 72 uur. Om uit de handen te blijven van de opponent, is zijn/haar uitrusting afgestemd op het terrein waar hij/zij wordt uitgestuurd. Verder weten ze hoe te communiceren met de bevriende mogendheden en hoe zich te gedragen als redding opduikt.

Vandaag de dag, opereren vele naties samen in conflictgebieden. Het ontzetten en weghalen van militairen in nood, maar ook burgers-landgenoten, vergt daarbij een gezamenlijke aanpak en een gezamenlijke training. Deze training gaat al acht jaar door als CJPRSC (Combined Joint Personnel Standardisation Course). Deze training verlaat evenwel België om zich definitief te vestigen in Italië, Poggio met een interimjaar In Hongarije, Papa. De opleiding heet daarna European Personnel Recovery Centre (EPRC) en staat niet meer onder European Air Group (EAG).

Op de basis van Florennes zijn dit jaar eind september, begin oktober, 23 luchtvaarttuigen uit elf landen samen gekomen met 400 personen aan militair personeel.

Op training in Florennes, wordt geen tijd verspild. De meteobriefing start om 8 uur. Daarna wordt een opdracht uitgewerkt tot 12 uur waarna de briefing start waar alles bijeen wordt gelegd. De oefening wordt gevlogen tussen 13 en 15u waarop om 16u  een de-briefing volgt.

In de laatste trainingssessie op Belgische bodem was een demonstratie voorzien met toeters en bellen. Als de stafchef van de RAF uit de UK komt overgevlogen om een oefening bij te wonen, is het uiteraard alle hens aan dek.

De oefening had plaats volgens dit scenario. Een militair, en met hem een gewonde, hield zich verscholen in de bosrand. Ze hadden contact gemaakt via Belgische UAV’s. Belgische F-16’s kwamen het luchtruim boven de zone vrij maken en houden, waarbij Poolse Mi-24 Hinds voor close in support zorgden. Twee Franse EC 725 Caracal/Super Cougar heli’s kwamen om beurt troepen afzetten die de zone beveiligden. Vanuit de overzijde kwamen evenwel vijandelijke troepen aanzetten waarbij een waar vuurgevecht ontstond. Na dit schieten over en weer, kwamen de Franse heli’s op tactische wijze de personen op de grond, weer oppikken.

Dat de Hinds iedereen de daver op het lijf kunnen jagen, dat de F-16’s scherp door de lucht kunnen snijden, akkoord, maar hoe de Caracal zo kort de bocht kan nemen, dat is echt bijzonder.

De Franse reuzenheli’s hadden achteraf natuurlijk dorst. Ze werden op hun wenken bediend middels een hot forward refuelling waarbij de heli’s paraat bleven, beveiligd door de eigen grondtroepen. En ja, het stuift er als deze heli zich komt moeien, of zelfs maar zich verplaatst, waarvan akte.

10520088_1543446769218152_7827768790602891619_n

foto Belgian Defence / Air Component