IEDEREEN VAN DE PARTIJ ?

Posted on sep 13, 2014

Natuurlijk zijn ze dit WE alle, min één, op de afspraak met de Belgische luchtvaartwereld (Kleine Brogel, 13/14 september 2014). Voor de zoveelste keer is het moment van vernieuwen aan de orde van de dag. Maar nu lijkt het menens. Dat over die grote afwezige de toon moest worden gezet als zijnde “een lompe doos”  is er toch ver over en hopelijk zal het de toevallige opiniemaker voor de rest van zijn leven blijven achtervolgen. De Belgen zijn bij aanvang (regering G. Verhofstadt?) niet in het JSF-programma willen stappen, hun goed recht, maar verwacht dan niet dat LMTAS nu staat te springen om hun supermodern, uiterst geavanceerd ding,  dit WE op KB te komen plaatsen, for everyone to see.

Bij de aankoop van de F-16 ontstond in de jaren zeventig van de vorige eeuw een storm van protest onder vooral de studenten die toen nog maatschappelijk bewust waren. Als student vond ik de voorganger, de F-104, een tube met vleugels, aartslelijk en was de nieuwe F-16 een prachtig iets. De generatie voor mij  vond de F-104 magisch en de nieuwkomer een lelijke eend. Zo kunnen we met gemak, met elke generatie op zich, terug gaan in de tijd.

Van de F-104 werd gezegd dat het een widow-maker was. Zo was dat bij aanvang ook met de F-16. De F-16 was het eerste gevechtsvliegtuig van de computertijd, vloog voor het eerst digitaal en kon intern meegroeien met de nieuwe tijden. Er vielen echter heel wat ongevallen te betreuren vooraleer F-16-jockeys door hadden dat het ding heel wat stoerder was, dan zijzelf.

De F-16 is in aantal en operationeel uitgegroeid tot het allerbeste jachtvliegtuig ooit en de Belgische Luchtmacht is in NAVO-kringen zeer geliefd, wegens heel goed presteren. Ondanks het politieke gehakketak, is de keuze voor de F-16, een (toevallige?) voltreffer geweest.

Geniet de Nieuwe Amerikaan dan mijn voorkeur? De lompe doos wordt een formidabel wapen, eens operationeel, geloof mij, maar laten ze daar eerst nog wat aan sleutelen, nog meer de kostprijs laten exploderen. Ik zeg zo, wie zich een Bugatti Veyron wil veroorloven, koopt beslist geen Opel Corsa.

Van de andere vier die zich op KB aan de Belgen presenteren, kende de Eurofighter eenzelfde, nog langere lijdensweg als thans de F-35; in zoverre zelfs, dat het project steeds weer gered moest worden onder een andere naam. Heden lijkt het erop dat de Typhoon  best wel voldoet. Ik had ruimte zat in zo’n Eurofighter (static), was de gast van Dassault (Rafale) toen ik voor Piloot & Vliegtuig schreef, was erbij toen in Zweden bij F 7 Såtenäs de Gripen operationeel werd. Ik ben nog steeds zeer onder de indruk van dit Zweedse product dat langzaam onder stoom kwam maar heden erg goed in de markt zit.  En de de Super Hornet kon de F-16 zijn geweest, maar het groeide anders uit. Geen lompe doos hier, maar een oude doos in een heel modern jasje.

Alleen dit. België moet weten of en hoe het zich, al of niet prominent, wil voegen in een Europees leger en moet in deze optiek een keuze maken. Industriële compensatie is doorgaans een lacherig lokkertje en budgetair wordt toch op geen cent  gezien, als een beslissing als deze moeten vallen. De centen worden altijd wel opgehoest, zelfs al moet een verarmende bevolking, alweer, hiervoor opdraaien. Hogere belangen, weet-u-wel.

17 (Reserve) Squadron Begin UK F-35 Testing