EEN GEMIS DAT VERDWEEN

Posted on jul 7, 2014

1 2 3 4

Ten huize van ondergetekende hangt een schilderwerkje van de befaamde Robert Taylor, geheten “Return to Duxford, Winter 44”. Het werk is voorzien van de handtekeningen in potlood door zeven WOII-veteranen-piloten, het schijnt dat het werk hierdoor meer aanzien krijgt.

Flying low over the picturesque village of Thaxted, in the cold winter of 1944-45, the P-51D Mustangs of the 78th Fighter Group return to Duxford after a tiring eight hour escort mission. With dusk approaching, low on fuel, the fighters have about 20 miles to run. Catching the festive mood, the pilots have dropped to tree-top height to take in the spectacular countryside as they scurry back to base and some well-earned celebrations.

Ik kocht het schilderij in de jaren tachtig, ten huize van, ik weet niet meer wie, in Grimbergen. De man werkte voor een belangrijk bedrijf, ik meen DHL, op Brussel-Nationaal en verhuisde. Hij hield uitverkoop.  Het werk waar ik oog voor had was duur en centen voor een tweede had ik niet. Het werd een pijnlijke keuze tussen dit en een ander, want mijn eega had vooral oog voor “On Wings and a Prayer” van William Phillips.

It is the summer of 1940. A woman rides her bike through the English country-side. Dawn has broken and the land begins to stir with the sound of birds and farm animals. But this summer the wind carries another sound as well, that of warplanes rising into amber skies. The woman stops, gazes upward and offers a silent prayer, as Spitfires from 92 Squadron roar skyward to search out and destroy the encroaching fighters and bombers of Hitler’s Luftwaffe.

Natuurlijk koos ik voor het werk van R. Taylor, sorry eega, maar met de jaren bleef er steeds wat spijt hangen in het hart, want kiezen is scheiden is lijden. Vandaag is “On Wings and a Prayer” in een limited edition van 125 exemplaren te koop voor 750 euro. Voor dat bedrag kan je al uren vliegen, dus géén dame op de fiets aan de muur met overvliegende kisten, hier ten huize van ondergetekende.

Maar…! De voorzienigheid vermocht het om ons pad te kruisen. Via, via vernam ik dat in mijn kennissenkring iemand prachtig kan aquarellen. Met schroom en eerder terughoudend benaderde ik deze man en jawel, vond hem bereid, voor ons een dame met fiets en overvliegende kisten, tevoorschijn te toveren, werkelijk toveren, werkelijk kunst, in de betekenis van grote kunde.

Het was meer dan prettig om geregeld een foto via het net te mogen bewonderen van de vooruitgang van het werkje: landschap op zich met silhouet van fietsende dame, landschap met dame en zonder vliegtuigen maar met silhouet vliegtuigen en dan alles klaar met daarna vervolmakende streepjes kleur.

WOW, het resultaat is werkelijk een heerlijk, mooi werkje.

Nu moet het werkje nog naar de lijstenmaker. Dat hij er maar niet te lang mee bezig is, wij verlangen hier al ten huize van ondergetekende om het aan de muur te hebben naast en met de welbekende Robert Taylor.

Wij gaan voortaan met nog meer plezier die kant van de woonkamer opkijken. Het jarenlange gemis is dan niet meer en dat is dank zij de verborgen, maar bijzondee kunde van een doodgewone man zonder capsones, die beseft hoe blij wij zijn met zijn talent en die zelf geniet van het genoegen dat wij aan zijn werk beleven. Om blijvend te koesteren.

LB: “Return to Duxford, Winter 44”/R.Taylor  —  RB:”On Wings an a Prayer”/W. Phillips  — LO: bijna klaar — RO: helemaal klaar