CIRRUS IS KLASSE

Posted on jun 13, 2014

JumpStartLogoedImageSmallCirrus Aircraft 2014 SR22 Granite Grey Platnium 01DSCN4104DSCN4100DSCN4105

Als luchtvaartfan- en beoefenaar ben ik er best trots op, in meer dan 100 vliegtuigen een zitje te hebben gehad, waarvan er in acht als PIC als pilot-in-command.

Eén vierplaatsenvliegtuig had daarbij na de eeuwwende geregeld mijn pad gekruist maar die had ik vooralsnog niet kunnen strikken: eentje uit de Amerikaanse Cirrus SR-stal.

Eerder al dacht ik op Kortrijk een Cirrus te vliegen die te koop werd aangeboden, maar dat ging niet door. En zie, sedert vandaag, 14-6-14, weet ik het wel zéker, wat is de Cirrus inderdaad dijk van een vliegtuig.

De uitnodiging om een SR te vliegen kwam uit Antwerpen, uit de gemoedelijke maar erg stijlvolle lounge van ASL.

Hoewel ik uit halfweg de vorige eeuw stam en op vlieggebied zo’n beetje een dinosaurus ben geworden, vond ik meteen mijn weg in het vliegtuig. Ik herinner mij het stroeve, vrijdraaiende neuswiel van de Grumann AA5A die ik ooit solo vloog. Nou, hier in dit model is het taxiën zo mogelijk nog zwaarder. Maar dat verandert meteen als de kist van de grond af is, zo’n beetje correct aan 60 knopen en dan gezwind klimt.

Wie een vliegtuig vliegt heeft weet van drie zeer elementaire zaken: hou steeds eenzelfde hoogte aan (niet doen als de dolfijnen), hou steeds goed je koers (zet de ‘bug’) en hou de bal in het midden. Jezus wat heb ik in al die jaren een gevecht gevoerd met die bal en moet je nu wat weten? Deze Cirrussen vliegen als straaljagers; je hoeft geeneens dat balletje op de kop te drukken, links of rechts. Slechts bij lage snelheden, moet je alert worden voor waar dat balletje heen schuift. Ah! Fijn!

Echt, zo’n Cirrus klimt hogerop als een duiveltje dat zich wil ontdoen van het wijwatervat en man, wat gaat het verder snel in dat vliegtuig. Laten we zeggen, afhankelijk van de motor onder de Cirruskap, van 140 kts tot, aangespoord, all to the wall, 175 kts. In kilometer is dat x1,852 of, zegt David de oplettende instructeur, x2-10%. Het  gaat dus razendsnel vooruit.

Geen idee hoe het komt dat de Amerikaanse heren Klapmeier, bedenkers van de Cirrus, op een bepaald moment, een zekere genialiteit aan de dag hebben gelegd, want hun bedacht vliegtuig ligt formidabel vast in de lucht, je wringt er met gemak scherpe bochten uit (don’t mind the ball) en bij stuur- en motorinput zijn de neveneffecten onbestaande. Haal bijvoorbeeld de throttle achteruit en er gebeurt niets tenzij de kist die vaart mindert zoals gevraagd. Ja, bij het uitklappen van de flaps onderga je even het balloneffect maar dat kan dan ook niet anders.

Overigens, voor wie van deze tijden is, laat de elektronica aan boord een navigatievlucht vlekkeloos verlopen.

Eén van de belangrijke en aangename drijfveren in het leven van een mens is verlangen. Misschien moet er echt wel een vervolg aan mijn vliegverleden worden gebreid en moeten er centen worden geteld.  ‘s Zien hoever we daarmee komen. Intussen palmde Cirrus mij helemaal in en is mij bekend waarheen om dit verlangen te stillen.

Wordt vervolgd!